Klasyfikacja dźwigów i mechanizmów

Klasyfikacja dźwigów i mechanizmów KPK według normy STN ISO 4301 oraz normy FEM (Europejska Federacja Dźwigów) określa grupy klasyfikacyjne dźwigów i ich mechanizmów.

Jest on używany w negocjacjach handlowych i technicznych między kupującym a producentem dźwigu w celu określenia wymaganej wydajności dźwigu i jako podstawa dla projektanta do przygotowania analizy dźwigu i jego mechanizmu. Wybór odpowiedniej klasyfikacji dźwigu lub cyklu pracy dźwigu jest ważny dla klientów, którzy chcą zrównoważyć początkową inwestycję w system dźwigowy z wymaganymi przyszłymi kosztami konserwacji.

Aby mieć pewność, że Twój dźwig spełnia odpowiednie wymagania dotyczące cyklu pracy i klasyfikacji, musisz określić cztery najważniejsze wymagania:

Nośność znamionowa – szacunkowa wartość ładunku, który można podnieść z obciążeniem maksymalnym lub zbliżonym do maksymalnego.

Usługa - łączna liczba przepracowanych godzin dziennie

Winda - średnia liczba przejazdów windą, tramwajem i mostem na godzinę

Dystans - średnia odległość na ruch

Inne czynniki mogą nie mieć bezpośredniego wpływu na klasyfikację dźwigu, ale należy je uwzględnić podczas projektowania i określania specyfikacji dźwigu:

Prędkość - Jak szybko dźwig może przenosić materiały lub sprzęt? Ile podniesień na godzinę może wykonać?

Wymagania konserwacyjne

Środowisko działania

Przyszłe potrzeby

Dlaczego dźwigi należy klasyfikować według cyklu pracy lub klasy serwisowej?

Klasyfikacja usług dźwigowych umożliwia wybór i wyprodukowanie najbardziej ekonomicznego i najbezpieczniejszego dźwigu do danego zastosowania.

Eksperci KPK pomogą Ci sklasyfikować dźwig według powyższych kryteriów.

Klasy widma obciążenia Q1 do Q4

Q1 - Konstrukcja może przenosić określone obciążenie i zwykle jest lekko obciążona

Q2 - Konstrukcja rzadko jest obciążana obciążeniem znamionowym, zwykle około 1/3 obciążenia znamionowego

Q3 - Konstrukcja jest zazwyczaj obciążana pełnym obciążeniem znamionowym, zwykle 1/3 do 2/3 obciążenia znamionowego

Q4 - Konstrukcja jest często obciążana obciążeniami zbliżonymi do jej obciążenia znamionowego.

Ogólna klasyfikacja dźwigów wg ISO 4301/1 (klasy A1 do A8)

Przy obliczaniu klasyfikacji przyjmuje się, że cykl pracy dźwigu rozpoczyna się w momencie, gdy jest on gotowy do podniesienia ładunku, a kończy w momencie, gdy jest on gotowy do podniesienia kolejnego ładunku.

Klasyfikacja grupowa dźwigu jako całości (klasy A1 do A8) zgodnie z normą ISO 4301/1
Q4	Q3	Q2	Q1	Klasa widma obciążeń według ISO	Liczba cykli podnoszenia	Klasy użytkowania
A2 do A4	A1 do A3	A1 do A2	A1	U0 do U2	63 000	Nieregularne, okazjonalne używanie, po którym następują długie okresy odpoczynku
A5	A4	A3	A2	U3	125 000	Nieregularne, okazjonalne używanie, po którym następują długie okresy odpoczynku
A6	A5	A4	A3	U4	250 000	Regularny w lekkim serwisie
A7	A6	A5	A4	U5	500 000	Regularne użytkowanie w trybie przerywanym
A8	A7	A6	A5	U6	1 000 000	Nieregularne użytkowanie w warunkach intensywnej eksploatacji
A8	A8	A7 do A8	A6 do A8	U7 do U9	4 000 000	Stosować w ciężkich i intensywnych warunkach eksploatacji

Poniższa tabela przedstawia przykłady klasyfikacji dźwigów i ich mechanizmów ze względu na ich przeznaczenie.

	Klasyfikacja grupowa
Aplikacja	mechanizmu podnoszącego zgodnie z FEM 9.511 (STN ISO 4301)	dźwigu jako kompletnej jednostki zgodnie z normą STN ISO 4301 (STN 270103)
Dźwigi konserwacyjno-montażowe do użytku okazjonalnego	1 mld (M3)	A3 do A4 (J1 do J2)
Suwnice montażowe do użytku codziennego	1 rano (M4)	A3 do A5 (J2 do J3)
Wykorzystanie warsztatu	1Bm do 1Am (M3 do M4)	A3 do A5 (J2 do J3)
Suwnice magazynowe	2m do 3m (M5 do M6)	A4 do A6 (J2 do J3)
Dźwigi magnetyczne	3m do 4m (M6 do M7)	A6 do A8 (J3 do J6)
Dźwigi automatyczne i specjalne	4m do 5m (M7 do M8)	A6 do A8 (J3 do J6)

Przy wyborze typu wciągnika, oprócz określenia udźwigu w oparciu o maksymalną wagę transportowanego towaru, ważna jest również prawidłowa klasyfikacja mechanizmu podnoszącego.

Klasyfikacja mechanizmów, np. podnoszenie, chodzenie itp.

Całkowity czas pracy mechanizmu jest czasem teoretycznym, który wykorzystuje się przy projektowaniu części mechanicznych takich jak łożyska, koła zębate i wały.

Za czas pracy Tm uważa się wyłącznie czas, gdy mechanizm jest obciążony.

Zgodnie z normą ISO stan obciążenia mechanizmu wynosi od L1 do L4 (od 1 do 4 metodą elementów skończonych):

L1 (według elementu skończonego 1) Mechanizm lub element mechaniczny jest poddawany maksymalnej częstotliwości użytkowania w szczególnych przypadkach, ale zazwyczaj jest używany rzadko.

L2 (analiza elementów skończonych, 2) Mechanizm lub element mechaniczny jest zazwyczaj najczęściej używany, ale częstotliwość jego użycia jest zwykle niska.

L3 (analiza elementów skończonych, 3) Mechanizm lub element mechaniczny jest z reguły używany najczęściej, ale częstotliwość jest zwykle średnia.

L4 (analiza elementów skończonych, 4) Mechanizm lub element mechaniczny jest często używany z częstotliwością bliską maksymalnej częstotliwości użycia.

Tabela 2 - Warunki mechanizmu ładowania na podstawie ISO i FEA

Stan mechanizmu obciążającego według ISO i MES
L4	L3	L2	L1					1	2	3	4
M3	M2	M1	...	T1	poniżej 15 minut	400h	V 0,12	...	1 średnik	1 cm	1 mld
M4	M3	M2	M1	T2	od 15 min do 30 min	800h	V 0,25	1 średnik	1 cm	1 mld	1 rano
M5	M4	M3	M2	T3	od 30 min do 1 godz.	1600h	V 0,5	1 cm	1 mld	1 rano	2m
M6	M5	M4	M3	T4	od 1 godz. do 2 godz.	3200h	V1	1 mld	1 rano	2m	3m
M7	M6	M5	M4	T5	od 2 do 4 godzin	6300h	V2	1 rano	2m	3m	4m
M8	M7	M6	M5	T6	od 4 do 8 godzin	12500h	V3	2m	3m	4m	5m
...	M8	M7	M6	T7	od 8 do 16	25000h	V4	3m	4m	5m	...
...	...	M8	M7	T8	powyżej 16 godz.	50000h	V5	4m	5m	...	...
Klasyfikacja zgodnie z normą ISO				Klasa wykorzystania mechanizmu	Średni czas przewidywanej dziennej eksploatacji – Tm	Całkowity czas użytkowania		Klasyfikacja według normy FEM